1660 Otto von Guericke Elektrostatik makina geliştirdi.

 1660 Robert Boyle,Sıkıştılmış havanın fiziksel özelliklerini inceledi.

 1663 Blaise Pascal,Basıncın eşyönlülüğü hakkında teori geliştirdi.

 1680 İtalyan Giovanni Borelli, hacim-ağırlık ilişkisini incelediği,ağaç ve deriden imal bir tekne yaptı.

 1690 Edmund Halley,içinde basınçlı hava bulunan ahşap Dalma çanı yaptı.

 1696 Matematik profesörü Denis Papin,düdüklü tencere benzeri 2 denizaltı yaptı.Pompanın bastığı hava ile iç basınçla,dıştaki su basıncını dengeliyor ve içeri su alıp atmayı ayarlıyabiyordu.Bu şekilde yüzebilirliğini ayarladığı tekneler satıhta yelken,dalışta  kürek ile gidiyordu.

 1717 Astronom ve matematikçi Sir Edmund Halley iki tekne ortasından sarkıtılan bir “Dalma Çanı” tasarladı.

 1718-28 Arası Rusya’da ilk denizaltı gemisi kaydı; Marangoz Efim Nikonov’un “The Morel-Secret Vessel” adını verdiği ve Çar I.Peter’inde onaylayıp desteklediği büyük fıçıyı andıran denizaltı projesidir. Kürek kullanılan bu denizaltı Fişek-Roket atabiliyordu. Denemeleri başarısız olmuştur.

  1729 Marangoz Nathaniel Symons genişleyebilen -teleskopik- gövdeli tekne yaptı.Kalabalık izleyici önünde tekneyi kısaltarak daldı.45 dakika sonra tekneyi uzatıp hacmini arttırarak satha çıktı.Biri bir bozukluk verdi.

 1727 İngiltere'de bu konuda 14'den fazla patent başvurusu olmuştur.

 1738 Daniel Bernoulli Gazların kinetik teorisi ve Hidrodinamik üzerine teori geliştirdi.

 1744 Jean d'Alembert Akışkanlar dinamiği teorisi geliştirdi.

 1749 Fransa'da Marritte  dalabilen bir tekne yaptı.[?]

 1773 Bir başka İngiliz marangoz J.Day, etrafındaki çembere, içerden bir mekanizma ile serbest bırakılabilen taş ağırlıklar bağlandığı ve bu sayede dalabilen bir tekne yaptı.

 1776 Denizaltı gemisinin sualtından bir suüstü gemisine hücumu ise, Amerika kolonisinin İngiltere’den kopmasına mani olmak üzere İngiliz’lerin Amerika limanlarını ablukaya aldıkları sırada gerçekleşmiştir.Abluka istiklalleri için çarpışan Amerikalı'ları çok müşkül bir duruma sokmuştu.Ticaret ve dışarıdan gelecek yardım sarsılmıştı.İngiliz'ler ile mücadele edecek yeterli deniz kuvvetine sahip olmadıklarından,abluka gemilerine denizaltından hücum etmeyi düşündüler.David Bushnel isimli bir Yale öğrencisi sonradan "The Turtle" adını alan teknenin 4 sayfa olan planlarını hazırladı.Dalmak için dalma sarnıçlarına su alıyor,satha çıkmak için pompa ile bu suyu atıyordu.Dengesini sağlayan ve aynı zamanda acil durumlarda atılan kurşun ağırlıkları vardı.Tamamen daldığında içerdeki hava yarım saat yetiyordu.Prensip itibarı ile bir denizaltının vasıflarına sahip tekne inşa edildi.Ezra Lee isminde bir astsubay bu tekne ile 1776 yılında New York limanı'nı abluka eden HMS Eagle fırkateyn'ine denizaltından hucum etti, ancak delicisi "saç" destekli karinayı delemediği ve 68 kg'lık  zaman ayarlı bombayı yerleştiremediği için başarısız olmuştur.İngiliz'ler,Amerikalı'ların denizaltından hucum girişimlerini öğrendikleri zaman ablukayı kaldırmak zorunda kaldılar.Böylece denizaltı gemilerinin, suüstü savaş gemileri için tehlike teşkil edeceği imajı doğmaya başladı.1812 yılında,Bushnel bu denizaltıyı tekrar inşa etmiş ve  başarısız bir hucum daha yapılmıştır.   

 1780 İsveç’li mühendis Daniel Thunberg bir denizaltı tasarladı.

 1797 Yılında İngiltere'ye direnen Amerika'nın, donanma için yüklü miktarda paralar harcamasına karşı olan, anti-militarist ve marjinal bir sanatçı ama başarılı bir mucit olan Robert Fulton,Amerika gibi ülkelerin donanmalarını ucuz yoldan karşı tarafın gücüyle eşitlemek ideali ile düşüncelerini, gizliliği ve tahrip gücünün yüksek olduğuna inandığı denizaltı gemisi üzerine yoğunlaştırdı.Sonunda bir denizaltı geliştirdi.Bunu aynı yıl İngiltere ile ciddi sorunları olan Fransa'ya giderek,destek vereceğine inandığı Fransa Denizcilik Bakanına tanıttı.Savaş kurallarının böyle bir silahı kapsamadığı ve bunu kullanan tarafların, kuralların dışına çıkıp tırmanan bir yıkıcılığa neden olacağı gerekçesiyle geri çevrildi.Üç yıl sonra 1.Konsul'u kuran Napoleon Bonaparte zamanında Fulton tekrar bastırdı.Bu sefer kendisine parasal ödülle beraber maddi destekte verildi.1801 yılında demir iskelet üzerine bakır "kılıf geçirilmesi" suretiyle Nautilus'u inşa etti.Tasarımında itici güç olarak, satıhta rüzgar (Toplanıp,yatabilen bir direği ile yelkeni vardı),dalışta pervaneyi döndürmek için kol gücünü düşünmüştü.Boyu 6.5 metre ve 8 metre derinlikte 4 knot süratle gidebiliyordu.İç hacmindeki hava üç kişiye 1 saat yetmekteydi,tüplere depoladıkları sıkıştırılmış hava yardımıyla da 5 saat su altında kalabiliyorlardı.Fulton bir gösteride, Natilus'un çektiği ve avını elektrik şoku ile öldüren Torpedofish'ten esinlenerek "Torpedo" dediği ama günümüz deyimiyle "deniz mayını" sayılabilecek,kara barut dolu kancalı bir bomba ile eski bir balıkçı gemisini batırdı.Bu başarılı gösteriye rağmen bu silahın savaş kuralları içindeki ahlaki yönünden kuşkuya düşen Fransız'lar desteklerini geri çektiler.Bu sefer Fulton İngiliz hükümetine gitti.Onlarada başarılı bir gösteri yapmasına rağmen Başbakan Pitt pek ilgi göstermedi.İngilizler'de donanmalarının böyle bir savaş kaabiliyetine sahip olmasını istemediler.İroni olarak:Dünyanın güçlü donanmaları bu silahın yıkıcı etkisinden çekinmişlerdi.1806 yılında Amerika'ya dönen Fulton,"Mute" adını verdiği ve buharla yürtülen büyük bir denizaltı yaptı.Ama 1815 yılında ölünce çalışmaları terk edildi.Tasarısı zamanının 50 yıl ilerisinde idi.Birkaç deneysel denizaltı yapımında beraber çalıştığı Yüzbaşı Thomas Johnstone,1815 yılında Thames'te bir gösteri yaptı ama o da ilgi görmedi."Torpedo",silahın ismi olarak benimsendi. 

 1796 Alessandro Volta Kimyasal piller ve volt teorisini pratiğe döktü.

 1814 Amerikalı Silas Halsey,New London limanında denizaltısıyla bir İngiliz savaş gemisini havaya uçurma girişimi başarısız oldu.

 1815 Thomas Johnstone bu sefer Nautilus benzeri 33 metrelik bir denizaltıyı,Napoleon Bonaparte'ı Elbe adasından kurtarmak için inşa etmeye başlamış ama  Napoleon ölünce projeyi bırakmıştır.

 1820 Biot ve Savart Elektrik ve magnetik alanlar arasındaki Kuvvet kanunlarını geliştirdi. 

 1834-41 Arası Mühendis General Karl Andrevich Schilder (1786-1854) Mayıs 1834 ‘de St. Petersburg’da Alexandrovsky Works demir fabrikasında demir gövdeli insan gücüyle –dönen küreklerle- giden bir denizaltı yaptı ve Finlandiya Körfezinde Kronshtadt adası yakınında Neva nehrinde Eylül ayında yaptığı dalışlarda başarılı oldu.Geliştirdiği 2.denizaltıya dalış kontrolu için ufki dümen ve ilkel bir sabit? periskop koymuştur.Hedefin gövdesine sapladığı ve emniyetli mesafeye çekilerek patlattığı Elektrikle ateşlenen pruvaya yatay monteli gönder ucundaki mayını ve  bordalarındaki 2 adet 3’lü lançerden atılan yine elektrikle ateşlenen Kara barut tepkimeli Roket-Fişek ile silahlanmıştır.Denizaltı başarılı bir dalış yapıp 1838’de mayını ile bir gemiyi tahrip etmiştir.1841 yılında birkaç deneme hitamında savaş yeteneğinin olmadığının belirlenmesi üzerine proje terk edilmiştir.Denizaltıya atanan 2 Teğmen: Zhmelev ve Adamopulo ilk Rus denizaltı komutanlarıdır.Pruvaya yatay monte edilen "Gönder ve Bomba" Hunley bahsinde açıklanmıştır.

 1821 Michael Faraday Iletken etrafındaki magnetik alanlarının gösterimini ve Ilk elektrik motorunu yaptı.

 1831 Michael Faraday Elektrik transformeri geliştirdi.

 1831 Rus Aleksey Podolevskiy,dalabilen tekne yaptı.

 1840  Ahsap malzemeden, demir dalma çanlarına geçiş ile dalma çanlarının boyutları büyümüştür.Bunlar;liman,deniz feneri ,dok temeli inşasında liman içi batıklarda yada batıktan personel kurtarmakta kullanıldılar.Dalış fiziği tam bilinmediğinden işçiler Basınçlı atmosferde çalışma sonunda dekomprasyon hastalıklarına yakalanmaktaydılar.Fakat bu hastalıklar o zaman bilinmiyordu.                 

 1842 Christian Doppler Işık ve ses için Doppler etkisi teorisi geliştirdi.

 1846  Payerne gelecekte olması gereken denizaltı gemisi hakkında bir tasarım yaptı.

1850 Alman Wilhelm Bauer inşa ettiği ilk denizaltı aracı "Brandtaucher - Le Plongeur Marin - Fire Diver" 55 feet derinlikte batınca,tekne içine su alıp denizaltının iç basıncını ,dış basınçla eşitlemiş,bölmenin üstünde sıkışan basınçlı havadan nefes alıp, aracın kaportasını (Giriş-çıkış yapılan kapağını) açarak iki personeli ile hava kabarcıkları hızında, devamlı hava üfliyerek yüzeye çıkmışlardır.Günümüzde de belli bir derinliğe kadar denizaltıdan kaçış için aynı yöntem uygulanmaktadır.Bu olay,Alman hükümetinin ilgisini yitirmesine neden olmuştur.Arkadaşlarının çağrılarına rağmen tek başına çalışmaya karar veren Bauer fikirlerini satmak için İngiltere'ye gitti.Burada da kabul göremeyen Bauer, Rusya'ya geçti. Brandtaucher,1887'de dipten çıkarılmıştır Dresden'de sergilenmektedir.

 1852 İndianalı ayakkabı imalatçısı Lodner D. Philips iki denizaltı yaptı.İlki 7 metre derinlikte batmış diğeri başarılı olarak 30 metre derinlikte (Umkta) elle çevrilen pervanesiyle 4 knot sürate erişmiştir.Deniz Kuvvetlerine satmak istemiş.Bu gibi şeyleri alacak makam olmadığından satamamıştır.

 1855 Wilhelm Bauer,Rusya için "Seeteufel-Diable Marin-Sea Devil" adını verdiği 17 metrelik bir denizaltı yaptı.Bu denizaltı Çar II.Alexsander'ın taç giyme törenindekiyle birlikte 134 dalış yapmıştır.Gemi içinde dalmış vaziyette 4 kişiye "Ulusal Şükür" duasını okutmuş ve dua su yüzeyinde izleyenlerce net duyulmuştur.Bununla birlikte patavatsız tavırlarından ötürü sevilmeyen Bauer,donanmanında "Denizaltıda gelecek yok" demesi üzerine tekrar ülkesine döner.

 1855-64 arası Tümgeneral Konstantin (Ottomar) Borisovich Gern mayınla silahlandırılmış denizaltı yaptı.3.Denizatlısı benzin ile çalışan içten yanmalı bir makine ile gidiyordu.4.Denizaltısı buhar makinalı ve bir çok yeniliğin uygulandığı denizaltıydı.Detaylı doküman bulunamıştır.

 1856 Nikolai Spiridonov Donanmaya  büyük bir denizaltı tasarımı sundu.

 1859 Fransız Brutus De Villeroi Philadephia'lı zengin Stephen Girard'ın hazine avı için 11 metrelik denizaltı yaptı.Hedef:1780'de Delaware nehri ağzında batmış İngiliz savaş gemisi "De Braak"idi.Dalgıçları,bir hava bölmesinde,7 metredeki enkaza ulastıracak orada çalışmalarını sağlayacaktı.

 1859 Fransız fizikçi Gaston Planté ilk kurşun asitli pili yaptı.Asit olarak sülfirik asit kullandı.Sonraki 35 yıl bunun ticaretini yaptı.

 1859 İspanyol’lar Narciso Monturiol yapımı Ictineo-I adını verdikleri deneysel denizaltıyı 28 Temmuz’da denize indirdiler.

 1860 Fransız Jean Joseph Étienne Lenoir ilk pratik sıvı yakıtla çalışan makinayı inşa etti.Yakıt olarak lamba gazını ve ateşleme için elektrik gücünü kullandı.               

 1861 Güneyli hükümet, savaş gemisi Privateers'e bir harekat düzenlemeye karar verdi.New Orleans konsorsiyumun başı zengin yün tüccarı-avukat Horace Hunley'in onayı ile James Mc Clintock 7 metrelik bir dümenci iki pervanecili Pioneer'i inşa etti.1862 Mart'ında Pontchtrain gölünde beraberinde çektiği yüzen bir bomba ile bir mavnayı havaya uçurarak gösteride bulundu.Nisan'da New Orleans'ın düşmesiyle, denizaltısı Pioneer ile beraber kaçan tasarımcısı,sonunda onu bir hurdacıya sattı.?

 1861 yılında,Birleşik Devletler Donanması ilk denizaltısını almak üzere  Brutus De Villeroi ile kontrat imzaladı.15 mt. boyunda ve 16 kişinin  elle çevirdiği 1mt. çapında kranka bağlı pervane ile ilerleyen "Alligator",dalgıçları ile hedefe harekat düzenliyordu.13 Haziran 1862'de hizmete girmiş ve 1863'te fırtınada batmıştır.

 1862 Güney Carolina'da Charleston limanını savunan Konfederasyon ordusu komutanı General Pierre Gustave Toutant Beauregard'ın emriyle Yzb.Francis D. Lee;Charleston'da Southern Torpedo Boat Company'de "David" adını verdiği,6mt boyunda,1.5 mt eninde ve su üstünde az bir bölümü gözüken,yarı dalmış bir tekne yaptı.Buharla yürütülen David'in silahı,suya paralel bir şekilde pruvasına sabitlenmiş gönderin ucundaki 61 kiloluk çarpma ile patlayan bomba idi.5 Kasım 1863 günü,Kuzeyli'lerin bordaları demir saçlarl kaplı Newironside gemisine hücum etti.Bordaya değince patlayan bomba gemide az bir hasar yarattı.Ancak patlamanın şoku ile oluşan dalga David'e dolunca 4 kişilik mürettebat tekneyi terk etmek zorunda kaldı ve kaptan dahil iki kişi esir düştü.Diğer iki kişi ise David'i çalıştırmayı başarıp kaçtı.İki "David" daha yapıldı ancak onlarında hücumları Kuzeyli'lerin gemilerine hasar veremedi fakat Kuzeylilerin geceleri daha asabi geçmeye başladı!  Başka "David" benzeri yarı dalmış buharlı teknelerde [CSS Manassas, CSS Squid, CSS Palmetto, CSS Atlanta, CSS Tennessee, CSS Merrimac ] yapıldı.

 1863 Fransız mühendis Simon Bourgeois ve makinasını yapan Charles Brun; sıkıştırılmış havayı, "The Plongeur"'un pervanesini döndürmede ve dalma sarnıçlarına alınan suyun basınçla dışarı atılmasında kullanmışlardır.Denizaltılarının boyu 44,5 mt,genişliği 6 mt,ağırlığı 420 ton idi ve havayı büyük silindirlerde,basıncı 12,5 kg/cm olarak topluyorlardı.Denemeleri 4 yıl boyunca sürdü ancak kabulu için yeterli performansı gösteremedi.Günümüz denizaltılarında da,dalma sarnıçlarındaki suyu boşaltmada bu yöntem kullanılmaktadır. 

 1863 Hunley başkanlığındaki Güneyli konsorsiyum,harekatını Alabama'daki Mobil körfezine kaydırdı ve oradaki harekatlar için bir denizaltı yaptırdı.Mc Clinton'da elle çevrilen krank yerine elektrik motorunu koymayı denedi.Ama başarılı olamadı."American Diver" adını verdikleri bu denizaltı Mobile körfezinde fırtınalı bir havada batmıştır

 Aşağıdaki şekilde görülen denizaltı "The Hunley", Horace Hunley tasarımıdır. 1863 yılında Alabama-Mobile'de Baxter Watson,James McClintock ve H.Hunley'in ortak olduğu demir atölyesinde inşa edilen sonradan "The Hunley" adını alacak denizaltı “Pionerr II”, acilen trenle Kuzeylilerin ablukası altındaki Charleston'a gönderilmiştir. İnsan gücü -8 pervaneci,1 dümenci- ile çalışan 4 knot sürati olan denizaltı ilk iki denemesinde batmış ve mürettebat ölmüştür.Bu kazalara rağmen teknesine inanan Hunley,son bir deneme için General P.G.T. Beaugard'ı ikna etmiş ancak bu denemede de kaza olunca,denizaltının batması sonucu adamları ile birlikte ölmüştür.Hunley, inşasında da bulunan Teğmen George Dixon başkanlığında bir kere daha dipten çıkarılır ve bir deneme daha yapmak için generale gidilir.Artık kötü şöhrete sahip denizaltıdan usanan Beaugard ile uzun tartışmalar yapılır. Sonunda Dixon;Generalin önerisi olan,denizaltının "David" gibi 7 metrelik çam ağacından gönderli bomba ile birlikte satıhtan harekat yapmasını kabul ederek anlaşır.17 Şubat 1864'de Hunley,harekata çıkar.Pruvasında mahmuz gibi bağlı gönderin ucundaki bombayı; Güney Carolina'da Charleston limanında 6 kilometre açıkta demirli Haustonic korvetinin sancak kıçomuzluğuna saplar,bombanın tetiğine bağlı ipi salarak tornistanla açılır ve ipi çekip korveti batırır.Tarihe "ilk başarılı saldırıyı" gerçekleştiren denizaltı olarak geçen "The Hunley"'in,patlama anında yeteri kadar uzakta bulunamadığı için şok dalgasından etkilenerek battığı sanılmaktadır.1995 yılında olayın olduğu yerin civarında Hunley bulunmayınca,sıcak yüzünden kapağı açtıkları sırada içine su dolarak batmış olabileceğide düşünülmeye başlanmıştır.Ancak 2000 Ağustos'unda,gövdesini örten ve çürümesini önleyen balçık tabakası içinden çıkartılan denizaltının sancak kıç omuzlugunda bir yara nedeniyle battığı kesinlik kazanmıştır denizaltının ufki dümenleri ve pratik şnorkel sistemi dikkat çekicidir.

 1863 Baharında Rus Ivan Fyodorovich Alexandrovsky,İngiltere ziyareti sırasında gördüğü buhar makineli gemilerin ilhamıyla tasarladığı denizaltının planlarını Çarlık Rus Donanması Bilim departmanına gösterir ancak rededilir.1864’te geliştirdiği tasarımını kabul ettirir ve muhtemelen buharlı olan 365 tonluk bu denizaltının inşasına başlanır. ilk tecrübesi 19 Haziran 1866’da yapılır.Tecrübelerin başarılı olmasına rağmen otoritelerin desteğini alamayıp “Deneysel” olarak kalmıştır.Sistemleri ile Rus yapımı ilk denizaltı olarak anılmaktadır.

 1863 Bir kaç American Submarine şirketi yatırmcısı kongreye bir denizaltı teklifi götürdüler.Fakat A.Lincoln reddeder.Tamamlanması 1866'ya, savaştan sonraya ertelenen Scovel Meriam ve Oliver Halstead'ın Intelligent Whale adı verilen denizaltıları 1869'da denize iner.Görünürdeki sahibi O.S.Halstead tarafından donanmaya satılmaya çalışır.1872'de satın alım denemleri başarısız olur.  

 1864 Juan Carlos Federico Blume y Othon,Peru’da “El Toro” adını verdiği bir denizaltı yaptı. Elle çevrilen kranka bağlı pervane ile gidiyordu.

 1864 Wilhelm Bauer,o yıllarda henüz yaygın olmayan içten yanmalı makinaları denizaltıda kullanmayı düşündü ve denizaltıyla ugraşan ülkelere önerdi.25 yılınıda bu makinayı geliştirmeye harcadı.Halktan biri olması ve otokratik kişiliği donanmalardaki aristokratlarca sevilmiyordu.İmkan bulamadı.1875 Bavaria'da öldü.

 1860'ların ortalarında Avusturya donanmasından Yüzbaşı Giovanni Luppis,saat mekanizması kullanarak buharla çalışan ve arkasındaki tellerle uzaktan kumanda edilebilen,patlayıcılı yarı robot bir araç geliştirdi.Aracın en büyük özelliği patlayıcının tabancasına bağlı pervaneydi.Araç ilerlerken pervane dönüyor ve tabancayı kuruyordu.Böylece belli bir mesafe gittikten sonra tabanca aktif hale gelip,silahı kullananın emniyeti sağlanmış oluyordu.Amirlerinin silahın pratikliği hakkındaki şüpheleri üzerine Luppis,Adriyatik kıyısında Fiume şehrinde bir firmada gemi mühendisi olarak çalışan Robert Whitehead ile birlikte çalışmaya başladı ve 1868'de "auto-motive torpedo"'yu yaptılar.İlk torpido 8 kilo patlayıcısı ile beraber 135 kilo ağırlığında idi.48 bar basıncındaki sıkıştırılmış havanın çevirdiği pervane ile 10 kilometre hızla 180 mt.gidebiliyordu.Yaptıkları ikinci torpido,83 bar hava ile 270 mt. gitti.Torpidoyu silindirik lançerden basınçlı hava ile atıyorlardı.Prototip torpidolar, sabit dümen açısı ile düz gidiyorlar fakat derinliği koruyamıyorlardı. Whitehead bu problemi su basıncındaki değişimlere tepki gösteren bir mekanizma ile çözdü.Bu düzenek,sıkışmış havayı yatay dümenlere bağlı pistonlara gönderip-keserek torpidonun umkunu sabit tutuyordu.1869'da torpido üretime hazır hale geldi.5 metre boyunda 35 kg. patlayıcısı ile 15 km. hızda 360 metre gidebiliyordu.Atölyede bu silahı inceleyen İngiliz'ler,Whitehead'i İngiltere'ye çağırıp silahın tüm haklarını satın aldılar ve üretime başladılar.

 1864 İspanyol’lar Narciso Monturiol/Juan Monjo i Pons yapımı Ictineo-II adını verdikleri denizaltıyı 10 Şubat’da denize indirdiler.

 1865 I.F.Alexandrovsky ilk Pervaneli Mayını yaptı.

 1866 I.F.Alexandrovsky Basınçlı Hava Motoru ile giden denizaltı yaptı.

 1866 Alman Nikolaus August Otto ve Eugene Langen ilk içten yanmalı 4 cycle makineyi yaptılar.

 1867-1868 Whitehead Avusturya için Vee-Twin hava motorlu 14-16"çap. 200-500yd.menzilli 675 lb.'lik torpidolar ile denemeler yaptı.   

 1869 Admiral Radford automobile torpidonun üretilmesini ister.

 1870 Yılında Jules Verne "Denizler altında 20.000 fersah"'ı yazdı.Verne tarafından suyun 32 feet derinlikte 0.0000436 oranında sıkıştığı saptandı.

 1870 Amerika’da torpido çalışmaları  Rhode Island’da test istasyonunun kurulmasıyla başlar.İlk denemeleri Whitehead’in elde ettiği performansta gerçekleşir.Savaş başlığı ~90kg’a kadar dinamit patlayıcısıdır.

 1871 Yılında ABD Whitehead lisansı ile Rhodeisland - Newport Donanma Torpido istasyonun'da torpidonu denizdeki testlerine başladı.Bu silah beraberinde yeni bir ufak-hızlı muhabere gemisi tipinide getirdi."Torpedo Destroyer" adını alan bu gemi tipinin donanmalara marjinal bir faydası oldu.Torpido'nun denizaltı gemisinden atılmasının daha etkin olacağının anlaşılması üzerine bir süre sonrada tarih sahnesinden silindi.

 1871 7 knot yapabilen 300 yd.giden bir torpido düz seyretmediği için başarısız oldu.

 1872 Whitehead torpidosunu Fransa ve Almanya'yada sattı.

 1873 Belçikalı mühendis Zénobe Gramme ilk Dinamo'yu icat etti - geliştirdi ve ticaretini yaptı.

 1873’te silahı Fransa’da pazarladı.26 January 1875 günü St.Tropez’de açtığı "Torpedofabrik Whitehead & Co. [Fabbrica di torpedini Whitehead & Co]" fabrikası ile Weymouth fabrikası; 1873’te İtalya ve 1875’te Almanya’ya,Danimarka’ya,İsveç ‘e ,Norveç’e, 1876’da Rusya’ya  ve 1877’de Portekiz,Arjantin,Belçika,Şili,Brezilya,Hollanda,Yunanistan ve Türkiye’ye torpido üretti. Weymouth torpidoları 1.Dünya savaşında Kraliyet donanmasında servise girdi.

 1873 John Ericsson;sahilden kablo ile elektrik alan, 2 aksi dönüşlü pervanesi olan,hafif şamdıralı başarısız bir torpido denedi.

 1878 Türk-Rus savaşında torpidonun Savaşta ilk kullanımı 25 Ocak gecesi bir haberleşme gemimizedir.

 1878 Geoge Garred,pervanesi elle çevrilen ilk denizaltısını yaptı.

 1878 Güneyli bölgesinde, Pontchartrain gölünde, onların bir denemeleri olan bir denizaltı bulundu.Pioner I?

 1878 Holland,İrlanda devrimcilerinin bir kolu olan Fenian'ların sponsorluğunda,tasarladığı Holland I'i Albany City Iron Works-New York’da inşa etti.Boyu 4.5 metre, eni 1 metre ve 2.5 ton ağırlığında ve 4 hp. gücündeki sıkıştırılmış hava ile çalışan Brayton motoru olan denizaltı 6 Haziran 1878 denemelerinde  denizaltıya para yatıran İrlanda Fenian Kardeşlik  Üyelerinin önünde 12 metreye dalarak başarılı sonuçlar aldı.Bu sonuçlar,daha savaş gemisine yakın daha büyük bir denizaltı için Holland'ı cesaretlendirdi. Paterson Museum’da sergilenmektedir.

 1878 Geoge Garred,pervanesi elle çevrilen ilk denizaltısını,Resurgam I’i yaptı. .

 1879’da Stepan Karlovich Dzhevetsky (Dzjevetski) ikinci denizatlısını 4 kişilik Nr.2 “Keta”yı Nevsky Fabrikası-St.Petersburg’da inşa etti. Fransız denizaltı tasarımcısı Claude Goubet sistemi olarak bilinen dalış ve satıh esnasında tekne kararlılığını sağlayan  pruvada düşey ve pupada yatay yönlendirilebilen birer pervanesi vardı.Kayan ağırlıklarla trim yapılmakta ve ilkel bir periskobu bulunmakta idi.No.2 ile aynı yapıda fakat tek pedallı kranka baglı tek pervaneli No.3 dizaynını inşa edip,Çar III.Alexander’a Silver Lake Gatchina’da gösteri yaptı ve bu  botların kıyı savunmasında kullanılması düşünülerek 50 bot siparişi aldı.1881’de siparişi teslim etti.Bunlardan biri St.Petersburg Central Museum’dadır.   

 1879 Alman Karl Benz 2-stroke makinayı inşa etti.

 1880 John Erricsson;16”çapında,8 mt.boyunda,61 knots ile 100 yd gidebilen,300lb. patlayıcılı 1500lb.  roket-topido denedi.  

 1880 Paulson; Kızgın Steam-Kuru buharla çalışan,pusula ve elektrikle kontrol edilebilen bir torpido denedi.

 1880 Lay-Haight ,Basınçlı CO2 yerine Benzin denediler başarısız oldular.Bu da telle sahilden kontrol ediliyordu.

 1883 Fenian Ram inşası ve denemeleri sırasında inşasını yürüttüğü 5  metrelik 1 ton ağırlığında olan Holland III’ü denedi .

 1883 Holland ve arkadaşları,Hindiçin ile savaşta olan Fransa'ya denizaltı satmak üzere Nautilus Submarine Boat Company'i kurdular."Holland IV-Zalinski Boat" adını verdikleri Hybrid camera lucida-İlkel periskop ile donatılmış prototip denizaltıyı yaptılar ancak 1885'te denize indirilir iken hasar gördü.Onardılar ancak denemeleri esnasında savaş bitince Fransa almaktan vazgeçti şirkette iflas etti.

 1884 Weeks, 40 yarda menzilli satıht giden roket-torpido denedi.

 1884 Stepan Karlovich Dzhevetsky (Dzjevetski) 1879’da yaptığı 50 bottan birini tek kranka bağlı tek pervaneli yaptı ama başarısız oldu.Bunun üzerine bu 2 kişilik Tip NR.2'yi, batarya ve 1.8 hp.elektrik motoru ile donattı ve Tip Nr.3 olarak sınıflandırdı.4 knots hızda 10 saat gidebiliyordu.İlkel periskobu ve Hava tüplerinde taze havası vardı.Büyük ihtimalle Elektrik motorlu ilk denizaltıdır. 

 1884 Amerikalı Josuah H.L. Tuck'ın,24 Nisan 'te patentini aldığı denizatlısı “Peacemaker”,hava bölmesinin (Üstüvane) planlandığı ilk denizaltıdır.Düşüncesi; “Dikey” pervanesininde yardımıyla  hedef geminin altına gelen ve omurgasına yaklaşan denizaltının içinden bir kişinin  pompalayarak sağladığı solunum havası ile "hava bölmesinden" çıkıp geminin omurgasına bomba koyacak olan dalgıç ile harekat yapılması idi.1884'teki denemelerinde umduğu sonucu alamayınca bu bölmeyi kaldırdı ve 1885'te itici gücü değiştirdi.Denizaltıyı 600 kg kostik soda'dan  elde ettiği kimyasal buharı kullanarak 5 saat süreyle sualtında ve satıhta gidebilen bir hale getirdi.Akıl hastanesine "kapattılar!" 

 1885 Gottlieg Daimler ilk benzinle çalışan 4-cycle makineyi dizayn etti.

 1885 Wood-Haight iki şamandıraya asılmış Brotherhood 3-silindir hava motorlu torpido denediler.

 1885 Claude Gaubet'in Paris'te yapıp Cherbourg'ta denediği; 5mt boyunda, 1mt eninde, 1 ton ağırlığındaki, Laurent-Cély bataryalı denizaltısı Gaubet-I'in bir torpidosu-esasında mayını vardı.Hedefe sabitlenen mayının emniyetli mesafeye gidilip kablosu vasıtasıyla elektrik akımı ile patlatılması düşünülmüştü.Geminin denge problemi çözülemediğinden proje başarısız olmuştur.

 1886 Patrick;22”çap-14mt boy,6000lb. ve 21kts ile 2000 yarda giden,Broth.3-cyl.hv.motorlu,şamandıra asılı torp.denedi.

 1886 yılında,Ash & Campbell,İngiltere Tilbury'de;20 mt. boyunda, 2,5mt. eninde 50 tonluk akü grubu-batarya ve elektrik motorlu denizaltıyı: Nautilus'u inşa ettiler.Her iki bordasındaki 5'er silindiri içeri çekmek suretiyle geminin hacmini azaltarak dalıyorlar, tersini yaparak yüzeye (Satha) çıkıyorlardı.

 1887 ABD Donanması ilk Denizaltı dizayn yarışmasını duyurdu.1000 beygir gücünde bir dizayn isteniyordu.Nordenfelt,Joshua Tuck ve P.Holland katıldı.2miyon $’lık ödülü Holland kazandı ama sözleşmenin içeriğinin belirsizliği yüzünden ödül verilmedi.

 1887 Nordenfelt,30 metreye dalabilen satıhta 14 knot süratle 1000 mil gidebilen buharlı Nordenfelt IV'ü yaptı ve Rusya'ya sattı.Rusya'ya giderken rotasından çıkıp 18 Eylül 1888 günü Jutland sahilinde karaya oturunca Rusya almaktan caydı.

 1888 Nordenfelt;29”çap,5000lb.ve 16kts.ile 4000yd.giden elektrikli telle dare edilen şamandıralı torpido denedi.Başarısız oldu.

 1888 Suüstünde buhar makinaları ile seyir yapan ve sahip olduğu büyük sıcak su sarnıcı sayesinde denizaltında kısa süre kalabilen, makinalı tüfek ve torpido kovanına sahip olan ilk denizaltıyı ise Nordenfelt,1885'te Resurgam deneyimlerini ileri götüren  İngiliz mühendis Garret ile işbirliği yaparak İsveç’te gerçekleştirmiştir. Nordenfelt-I ismini alan bu gemi o ana kadar muhtelif memleketlerdeki çalışmalarda dikkate alınarak inşa edilmiştir.60 tonluk denizaltı;19.5mt boyunda, 2.75 mt çapında idi 160 mil satıh menzili ve max 15mt derinlikte 15 knot hızı vardı. Denizaltı, aralarında Osmanlı İmparator'luğu temsilcisininde bulunduğu denizci devlet temsilcilerine Kopenhag yakınlarında gösteride bulundu. Osmanlı imparator'luğu temsilcisi teknenin savaş kıfayetine haiz olmadığı ve bilhassa akıntılı sularda vazife görmesinin şüpheli olduğu şeklinde bir rapor hazırladı. Buna mukabil Yunan hükümeti bu denizaltıyı satın aldı. Yunanistan’ın bir denizaltıya sahip olması Osmanlı hükümetini harakete geçirdi. Yapılan görüşmelerden sonra Vickers&Armstrong firmasına,boyları 30 metreye uzatılmış, 2 Harici torpido kovanı taşıyan, 2 makinalı tüfeğe sahip olan ve teknik bakımdan daha tekamül ettirilmiş  2 Nodenfelt-II ve III  (Bazı kaynaklar “Tip”’i esas alarak iki gemiyede Nordefelt II demekte)sipariş edildi. Denizaltılar İngiltere’de inşa edilerek parçalar halinde İstanbul’a getirildi ve Taşkızak tersanesinde monte edildi. 1886 ve 1887 yıllarında denize indirilen denizaltılara Abdülhamid ve Abdülmecid isimleri verildi.Ancak Abdülmecid bitirilemedi.Yapılan Abdülhamid'in tecrübelerinde gemi personeli gemilerini çabuk kavradılar. Tecrübe seyirlerinde firma personelinin hatalarını bulacak kadar kabiliyet gösterdiler. Türk mürettebatın gemiye yabancı personel olmadan dalış yaptırmaya muvaffak olmalarından sonra Abdülhamid denizaltısı İzmit Körfezinde gece ve gündüz hücum talimleri ve torpido atış eğitimleri yaptı.Hitamında  1888 yılında, Sarayburnu önlerinde dalarak akıntıya karşı Üsküdar önlerinde demirlemiş boş bir gemiye yaklaştı ve torpidosunu atıp gemiyi batırararak yabancı devlet temsilcilerine gösteride bulundu.Torpidonun çıkışı sırasında ağırlık değişimi yüzünden dengesi bozulmuş ve kaza atlatmıştır. Bu olay dünya denizaltıcılık tarihinde bir denizaltı gemisinden ilk defa seyyar torpido atılarak bir suüstü gemisinin batırılışı olayıdır. Bu başarı üzerine denizaltıcılar padişah II. Abdülhamit’ten taltif beklerken denizaltıların Haliç’e çekilme emrini aldılar. Gemiler bir daha Haliç’ten dışarı çıkarılmadı. Orada çürümeye terk edildi.

 1887-1888 Nordenfelt/Garret denizaltılarının sualtında yürütme gücü yetersizliğinin saptandığı sıralarda  İspanya’da genç bir deniz subayı Yzb. Peral,Queen Maria Cristina’nın onayı ile  Arsenal de la Carraca (Cadiz) tersanesinde; 22 mt boyunda 3 mt eninde sualtında 2 adet 30 HP. elektrik motorları ile götürülen modern anlamda dizayn-inşa ettiği denizaltısının torpido denemelerinde başarıyla 3 Whitehead torpidoyu ateşlemiş olmasına rağmen; Cristóbal Colón harp gemisine hucum gösterisi esnasında kulesinin uzaktan görülmesi ve valf arızasına saplanan teknik heyetin olumsuz raporu artı İspanya Deniz Kuvvetleri'nin tutuculuğu-ilgisizliği nedeni ile bu denizaltının seri inşa safhasına geçilememiştir. Cartagena’da sergilenmektedir.

  İspanya’daki bu çalışmalar sırasında Fransa’da da denizaltı dizaynları üzerinde dikkate değer çalışma ve gelişmeler olmuştur. Bunlardan;1885'te Claude Goubet'in Goubet-I'ini,1888'de Fransız Deniz Kuvvetleri için Gustave Zede’nin inşa ettiği Gymnote’u,1893'te anısına yapılan ve tatbikatta demirli gemiyi torpido ile batıran "Gustave Zede"yi ve  uluslararası bir yarışmayı kazanan Maxime Laubeuf'ün  Narval’ını denizaltı dizaynındaki gelişmelere katkılarından dolayı sayabiliriz. Bu botların deneylerimden alınan dersler, geleceğe ışık tutmuştur.Bilhassa Laubeuf isimli bir mühendisin geliştirdiği Narval ismi verilen denizaltı ile büyük aşama yapılmıştır.Anılan yarışma 1896'da Fransa Deniz Bakanlığının açtığı bir yarışmaydı.Koşulları;denizaltının ağırlığı min 200 ton,min 100 mil menzilli,satıh sürati 12 knots ve dalmış sürati 8 knots olarak belirlenmişti.29 tasarımın katıldığı yarışmayı 1899 yılında denize indirilen Narval kazandı. Narval’ın getirdiği yeniliklerin başında satıhta ve sualtında iki ayrı yürütücü güç sisteminin kullanmasını sayabiliriz.34 mt.boyundaki Narval,satıhta 220 Hp. gücünde sıvı yakıtla ısınan buhar makinası ve dalışta 80 Hp. gücünde elektrik motoru ile gidiyordu.Menzili;satıhta 11 knots ile 400 mil,7.5 knots ile 500 mil,dalışta 7.5 knots ile 25 mil ve 5 knots ile 62 mil idi.Dalma ve yakıt sarnıçlarının yerleştirilebilmesi için çift tekneli inşa edilen ilk denizaltıdır. Zayıf yanı buharlı sistemi idi.Dalışta bot atmosferinde ısı artışına ve satha çıkışta tekrar buhar üretiminin başlamasına kadar zaman kayboluyordu.Rus Stepan Karlovich Dzhevetsky (Dzjevetski)nin buluşu olan değişik sistem 4 tane torpido düşürme yatağına (kovana) sahipti. Narval 1900 yılında Fransız Deniz Kuvvetlerinde hizmete girmiş iki tekneli modern denizaltıların atası olmuştur.(Mukavim ve Form tekne ilerde açıklanacaktır.) Resimde yine M.Laubeuf’ün dizayn ettiği diğer bir denizatlısı "L' Anguille" görülüyor. 

 1888 Rusya'nın satın aldığı 160 tonluk denizaltı;Osmanlı hükümetinin Abdülhamid ve Abdülmecit ile beraber ısmarlamış 3.denizaltı olabilir mi?Bir kaynağa göre Osmanlının almaktan vazgeçtiği 160 tonluk bir Nordenfelt denizatlısını Rusya almış ama Rusya’ya giderken Batık denizi’nde rotasından çıkıp kaybolmuştur.[Muhtemelen Osmanlı Hükümetini almaktan vazgeçtiği 160 tonluk bu denizaltı Nordenfeld IV olabilirmi.!? Denizaltıcının yorumu: Ayrı denizaltılar olduğudur ve Osmanlının 3.denizaltısı olduğuna dair başka kaynak bulunamıştır.Tarihlerin yakın olması;Osmanlı hükümetinin 160 tonluk denizatlıyı almaktan vazgeçişi ile (Abdülhamid denizaltısının Halice kapatılması olayınında işaret ettiği) Osmanlının denizaltı silahından vazgeçişi, eş zamanlı olabilir-ki Ruslar, Nordenfelt IV kaybını telafi etmek için  Osmanlının vazgeçtiği yapımı bitmiş botuda Vickrs firmasından? almış olabilirler.Hem bu denizaltı kaybolmuş diğerinin mevkisi belli (Jutland’da rotadan çıkıp karaya oturmuş) ayrıca tonajlarıda tutmuyor..]

 1888 Gustave Zede'nin [Amiral Aube'nin onayı ile] Toulon yakınlarında Arsenal of Mourillon'da  inşasına başladığı Gymnote,20 Eylül'de denize inmiş 17 Kasım'da  denemelere başlamıştır.20 metre  boyunda ve 30 ton olan Gymnote'un,400 amper/saat enerji veren ve dalışta Yüzbaşı Krebs’in dizaynı 55hp.gücündeki tek elektrik motoruyla 8 knot hıza ulaştıran 540 adet 17.5 kiloluk Alkalin çinko potas pilleri sahilde şarj edebiliyordu.Satıh menzili 10 knots ile 83 kilometre,6 knots ile 220 kilometre idi.1911'e kadar olan hayatında daha gelişmiş pil gruplarının denendiği ve ciddi kazalar atlalatan Gymnote,bir gösteride hiç görünmeden Jaurequiberry ismindeki eski bir savaş gemisini batırmıştır.

 1888 U.S. Donanması 2. yarışmasını duyurdu.Nordenfelt,Tuck ve Holland katıldı.2 milyon dolarlık ödül yine P.Holland’ın oldu.Nordenfelt denizaltıya ilgisini yitirdi,Tuck akıl hastanesine gitti ve Donanma sekreterliği parayı suüstü gemilerine kaydırınca Holland yine parayı alamadı.Günlüğü 4 $ ‘a Teknik ressamlığa başladı.

 1889 Claudet Gaubet Gaubet-II'yi denize indirdi.

 1889 Sims-Edison 12kts ile 3500yd.giden ve 400lb.patlayıcılı elektriği sahilden alan şamandıralı Ericsson torpidosu denediler. 

 1890 Makine gücü ile çalışan denizaltı olan Nordenfelt’de dizayncıların büyük çabalarına rağmen güvenilir bir derinlik kontrolu sağlanamamıştır. Dalma ve sıcak su sarnıçlarının büyüklüğü dolayısıyla personel için çok az bir hacim kalmıştır. Bu serbest hacimdeki havanın ise,150°f’a kadar ısınması ve kazandan gelen duman dolayısıyla sağlıksız ortamın oluşturması ile personelin sualtında kalış süresini kısaltmıştır. Buna rağmen Nordenfelt sebat etmiş ve 1890’da dizaynlarını Almanlara satmıştır. Almanlar, bu dizaynda inşa ettikleri ve WI ve WII ismini verdikleri botlarda başarısız olmuşlardır.

 1890 ABD  Howell torpidolarını kullanmaya başladı.

 1890 Whitehead, Vickers Armstrong Ltd. In . desteği ile Weymouth’ta fabrikasını açtı.

 1892 Rudolph Diesel ilk içten yanmalı dizel makinayı keşfetti ve bir yıl sonrada makinayı yaptı.Mazot ile çalışıyordu.Makina,nerdeyse mucidini öldürecek patlamayla hayatına başladı.

 1892 George Baker’ın denizaltısı denize indi.

 1893 Haziran'ında,Fransa'nın büyük  Gustave Zede denizaltısı denize indi.1890 yılında Fransa hükümetinin Denizcilik Bakanı M.Barbey Gustave Zede'nin asistanı Ramazotti'den büyük bir denizaltının inşasını istedi.Toulon'da Mourllion tersanesinde Sirenne adı ile denizatının inşasına başlanmış ancak Gymnote'u tasarımcısı  Gustave Zede ölünce anısına ismi değiştirilmiştir.Denizaltıda alısılmış "Cigar" gibi iki ucuda sivri biçimin dışına çıkılmış,asimetrik biçimde günümüz yapı tarzında yapılmıştır.76 adet çemberin oluşturduğu silindirik iskeletin üstüne korozyona dayanıklı metal plakaların kaplanması ile 53 mt. boyunda ve 4 mt. enindeki gövde meydana çıkmıştır.266 ton ağırlığındaki gemi, tek pervane şaftı üzerindeki iki elektrik motoru  sayesinde gidiyordu.720 adet pilden oluşan 130 ton ağırlığındaki bataryası 1800 amper 300 volt verebiliyordu.Periskobu ve pruvada 1 torpido kovanı bulunmakta idi.  

 Elektrik motoru ile pervanenin döndürülmesi işin yarısı idi.Bataryaların şarjı sahilden yapılıyordu.Bu yüzden bu denizaltıların görevleri "liman savunma" olarak biçimlemişti.

 1893 yılında ABD’de denizaltıya ilgi duymaya başlamış.Açılan 200.000 dolar ödüllü yarışmaya Simon Lake,Philip Holland ve George C.Baker katılmışlardır.Yarışmayı P.Holland kazandı ama inşası 1895’e kadar gecikecekti nedeni Baker’ın politik oyunlarıydı.Denizaltısının, Holland’ın tasarımının inşasına geçilmeden denenmesini istiyordu.Baker'ın denizaltısı buharlıydı.Boyu 16mt.,genisliği 3mt.,20 ton olan bu gemi 12mt.'ye dalabiliyordu.Dalışta kullandığı elektrik motoru,satıhta bir dişli ile jeneratör fonksiyonuna sahip oluyor ve bataryayı şarj edilebiliyordu.Pervanelerin yeri geminin her iki bordasının ortasında ve 4 yöne dönebiliyordu.Gemi pratik bulunmadı.Günümüz araştırma denizaltıları olan Batiskaf'ların pervaneleri bu özelliktedir.  

 Holland’ın en büyük rakibi olan Simon Lake isimli mühendisde deniz dibinde aynen uçakların iniş takımları üzerine yürüdüğü gibi tekerlekler ile yürütülebilen ve esas olarak sualtı kablolarını kesmek, mayın manialarını taramak gayesiyle Argonaut jr. isimli benzin motorlu ve su üstünde kalan uzun bacası bir denizaltı dizayn etmiştir. O yıllarda Lake, denizaltıların açık denizlerde gemilere hücum ve onları imha edebilecek bir silah olabileceklerini düşünemiyordu.Onun dizaynıda tekerlekleri yüzünden kabul görmedi.Lake,tasarısını geliştirdi ve çok fonksiyonlu <<"Argonaut I" adını verdiği bu denizaltıyı 1897de Baltimore'da  denize indirdi.12 metre boyunda 3 metre enindeki bu geminin personeli 4 kişidir.30hp. Benzin motoru vardı.1898de Chesapeake körfezinde,dalışta ve satıhta 2000 mil seyir yapmıştır.1899'da bunu geliştimiş ve Argonaut II'yi inşa etmiştir.

  Deniz Kuvvetleri, yarışmayı kazanan Holland'ın 28 metre boyunda 168 ton ağırlığında satıhta buhar gücü,dalışta elektrik gücüyle giden tasarımı  Plunger'ın (Holland V) iki tane yapılması için Holland'ın şirketi Holland Torpedo Boat Company of New Jersey ile herbiri 175.000 dolara anlaştı.Satıhta tam yolla 180 mil,ekonomik süratle 1000 mil giden geminin bataryaları 10 saat süreyle 6 knots yaptıracak gücü sağlıyordu.Ancak bu gemi, buhar makinasının yaydığı ısı sorunu yüzünden başarısız oldu.İnşasıda gecikmeli başlayıp yavaş ilerleyince ve fazla düzeltme gerekmesi sonucu iptal edildi ödülde donanmaya döndü.

  1894 ABD Donanması tüm Whitehead torpidolarını Howell torpidoları ile değiştirdi.

 1894 İtalyan Delfino denizaltısı denize indi.

 1895 Ludwig Obry'nin 1.75 poundluk 3 inch çapındaki metal diski 2400 devir-dakika döndürülmesinin oluşturduğu kuvvet esasına dayanarak dizayn ettiği Gyroscope, Whitehead torpidosuna yon kararlılığını sağlamak maksadıyla takıldı.   

 1897 Stepan K.Dzhevetsky “Borusuz” torpido kovanı geliştirdi.

 1897 Rudolph Diesel "başarılı" dizel makinayı inşa etti.Sonraki 6 yıl içinde 1 denizaltıya konacaktı. 

 1899 Ramazotti Morse adlı denizaltıyı denize indirdi.

Yüzyıl Başı ABD Denizaltıcılığı: Daha gelişmiş denizaltıyı yapmak için Electric Battery Storage Company'den destek alan P.Holland, Levis Nixon'un tersanesinde yapmaya başladığı Holland VI'yı, 17 Mayıs 1897'de denize indirdi. Bu denizaltı ile ilgilenen ABD Dz.Kuvvetleri resmi denemeleri sürerken geminin sorunlarının bir süredir çözülememesi üzerine (Çünkü Holland'ın bunları halledecek parası yoktu) 6 Kasım'da, Denemelerin 3. Aşamasında resmi olarak devreye girdi.Parasızlık yüzünden girişimcilerin de zorlaması ile Electric Boat Company'e baş tasarımcı oldu.Zamanla sorunları giderilen Holland VI, 1899 yılında Donanmanın denemelerini geçti.Kongre de 3 Mart 1899’da Donanma’ya 2. Holland VI’nın siparişi için onay verdi ve ABD Dz.Kuvvetleri 11 Nisan 1900'de gemiyi 150.000 dolara satın aldı.12 Ekim 1900’de filoya kabulu ile Amerikan Donanmasının ilk modern denizaltı gemisi "SS-1 USS Holland" hizmete girdi. 18mt. boyunda, 3.5mt. eninde olan,75 tonluk bu gemi, su üstünde 4 zamanlı benzin motoruyla gidiyor ve aynı zamanda akülerini dolduruyordu. Dalışta; bataryalarındaki potansiyel elektrik enerjisini, 160 hp gücünde elektrik motorunda, pervaneyi döndürmek için kullanıyordu. E. W. Bliss Company - Brooklyn, New York'ta imal kovanlarında 3 Howell torpidosu taşımakt